Disa roja yekşemê ye, bêdengî pir nêzîk hîs dibe. Ez di nav ramanên giran de winda dibim,
ji ber ku ez nikarim li cem te bim.
Ev dûrahiya di navbera me de, ya ku nayê derbaskirin, min dikişîne xwarê,
tiştek nîne ku ez ji bo me bikim.

Kêz em karibûna çend adîman biavêjin, li nîvê rê bigihîjin hev. Hêvî dikare tariyê ronî bike, da ku başbûn dest pê bike. Kêz me karibûna destên hev bigirtana, da ku ev êş biçe, da ku demeke nû me bibîne û bedewiya evînê bi ser bikeve.

Em pir ji hev dûr in û gelek çîrokan dibîstini, li ser xwedayê dilovaniyê, yê ku her dem lê dihat gerîn. Lê heger em heman ruhî hîs dikin, yê ku me hemûyan dorpêç dike, çawa dibe ku em di nav kînê de winda dibin, bersiv pir nêzîk e.

Kêz em karibûna çend adîman biavêjin, li nîvê rê bigihîjin hev. Hêvî dikare tariyê ronî bike, da ku başbûn dest pê bike. Kêz me karibûna destên hev bigirtana, da ku ev êş biçe, da ku demeke nû me bibîne û bedewiya evînê bi ser bikeve.

Ez dizanim, pir dijwar e ku mirov daxwaza lêborînê bike û bibêje çi ji me re lazim e. Çima em hinde bêrehm in? Her peyva yê din şaş tê guhê mirov, lê rastî xwediyê gelek rûyan e. Çima em hinde bêrehm in? Di nav şerekî tal de girtî ne! Em ê kîjan demê amade bin?

Em dikarin van adîman biavêjin, li nîvê rê bigihîjin hev. Hêvî dikare tariyê ronî bike û başbûn dê dest pê bike. Em niha destên hev digirin, da ku ev êş biçe, da ku demeke nû me bibîne û bedewiya evînê bi ser bikeve.

Em dikarin van adîman biavêjin, li nîvê rê bigihîjin hev. Hêvî dikare tariyê ronî bike û başbûn dê dest pê bike. Em niha destên hev digirin, da ku ev êş biçe, da ku demeke nû me bibîne û bedewiya evînê bi ser bikeve