மீண்டும் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை நிசப்தம் மிக நெருக்கமாக உணரப்படுகிறது. நான் பாரமான எண்ணங்களில் மூழ்குகிறேன் ஏனென்றால் என்னால் உன்னுடன் இருக்க முடியவில்லை. இந்தத் தூரம் நமக்கு இடையில், ஊடுருவ முடியாததாகத் தோன்றுகிறது, அது என்னை கீழே இழுக்கிறது, நமக்காக என்னால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை.

நாம் சில அடிகள் மட்டும் எடுத்து வைக்க முடிந்தால், பாதி வழியில் சந்திக்க முடிந்தால். நம்பிக்கை இருளை விரட்ட முடியும், அதன் மூலம் குணமடைதல் தொடங்க முடியும். நாம் கைகளை கோர்த்துக்கொள்ள முடிந்தால், இந்த வலி நீங்குவதற்காக, ஒரு புதிய காலம் நம்மைக் கண்டடைய மற்றும் காதலின் அழகு வெற்றி பெற.

நாம் ஒருவருக்கொருவர் மிகத் தூரத்தில் நிற்கிறோம் பல கதைகளைக் கேட்கிறோம், ஒரு கருணை உள்ள கடவுளைப் பற்றி, காலங்காலமாகத் தேடப்படுபவர். ஆனால் நம் அனைவரையும் சூழ்ந்திருக்கும் அதே ஆன்மாவை நாம் உணர்ந்தால், அது எப்படி இருக்க முடியும்,

நாம் வெறுப்பில் நம்மைத் தொலைப்பது பதில் மிக அருகில் இருக்கிறது.

நாம் சில அடிகள் மட்டும் எடுத்து வைக்க முடிந்தால், பாதி வழியில் சந்திக்க முடிந்தால். நம்பிக்கை இருளை விரட்ட முடியும், அதன் மூலம் குணமடைதல் தொடங்க முடியும். நாம் கைகளை கோர்த்துக்கொள்ள முடிந்தால், இந்த வலி நீங்குவதற்காக, ஒரு புதிய காலம் நம்மைக் கண்டடைய மற்றும் காதலின் அழகு வெற்றி பெற.

எனக்குத் தெரியும், இது மிகவும் கடினம்,
மன்னிப்புக் கேட்பதற்கும் மற்றும்

நமக்குத் தேவையானதைச் சொல்வதற்கும். நாம் ஏன் இவ்வளவு இரக்கமற்றவர்களாக இருக்கிறோம்? மற்றவரின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் தவறாகத் தோன்றுகிறது, ஆனால் உண்மைக்கு பல பக்கங்கள் உண்டு. நாம் ஏன் இவ்வளவு இரக்கமற்றவர்களாக இருக்கிறோம்? கசப்பான சண்டையில் சிக்கியிருக்கிறோம்! நாம் எப்போது இதற்குத் தயாராவோம்?

நம்மால் இந்த அடிகளை எடுத்து வைக்க முடியும், பாதி வழியில் சந்திக்க முடியும். நம்பிக்கை இருளை விரட்ட முடியும் மற்றும் குணமடைதல் தொடங்கும். நாம் இப்போது கைகளை கோர்த்துக் கொள்கிறோம், இந்த வலி நீங்குவதற்காக, ஒரு புதிய காலம் நம்மைக் கண்டடைய மற்றும் காதலின் அழகு வெற்றி பெற.

நம்மால் இந்த அடிகளை எடுத்து வைக்க முடியும், பாதி வழியில் சந்திக்க முடியும். நம்பிக்கை இருளை விரட்ட முடியும் மற்றும் குணமடைதல் தொடங்கும். நாம் இப்போது கைகளை கோர்த்துக் கொள்கிறோம், இந்த வலி நீங்குவதற்காக, ஒரு புதிய காலம் நம்மைக் கண்டடைய மற்றும் காதலின் அழகு வெற்றி பெற.